Wat als Steve Jobs onze belastingbrief zou ontwerpen?

Een belastingbrief die mensen zelf kunnen invullen.

Hoe zou een belastingbrief er uit zien als Apple-uitvinder Steve Jobs hem zou ontwerpen? Jobs werd legendarisch met het principe dat handleidingen overbodig moeten zijn. Alles moet zichzelf uitwijzen. Tweejarigen kunnen daarom spontaan met een iPad overweg ook al kunnen ze geen letter lezen. Een belastingbrief lijkt op dat vlak eerder op een videorecorder uit de jaren ’80.

Er zijn twee dingen die de belastingbrief zo ingewikkeld maken. Ten eerste dat een overheid u vragen stelt waarop ze beter het antwoord weet dan uzelf. En ten tweede het absurde en ingewikkelde systeem van belastingaftrekken. Als we met beiden komaf kunnen maken zouden we een belastingbrief hebben op z’n Steve Jobs.

Hoeveel kinderen u heeft, welke uitkering u krijgt of welk loon uw werkgever u betaalt zijn allemaal gegevens waarover de overheid beschikt. In feite weet men zelfs met welke auto u rijdt, of uw woning uw eigendom is en hoe uw doktersbezoek en geneesmiddelenconsumptie er uit ziet. Gelukkig hebben ze al die dingen niet nodig voor uw belastingaanslag. Waarom vraagt een overheid dan dat u gegevens in vult die u alleen kan te weten komen uit documenten die u van die zelfde overheid ontving? Als de éne ambtenaar u een vraag stelt die u vervolgens aan een andere ambtenaar moet stellen, kan die éne ambtenaar dat toch beter aan die collega vragen? Iedere belastingbrief zou moeten beginnen met de vraag ‘Heeft u nog andere inkomsten dan uw hoofdinkomen in dienstverband, een uitkering of een pensioen? Indien niet, hoeft u helemaal niets te doen.’ In die brief kan u lezen of u door uw gezinssituatie of andere bijzonderheden geld terug krijgt of moet bijbetalen. Maar steeds met een afsluitende belofte : “We beloven dat we als dienstbare overheid er voortaan voor zullen zorgen dat onze afhoudingen juister zijn. Onze welgemeende excuses voor het ongemak.”

Als u wél andere of bijkomende inkomsten heeft dan vult u die gewoon in, bij voorkeur via het internet zodat u onmiddellijk ziet wat dat kost. De overheid stuurt u een vriendelijke uitnodiging om hierop de gekende belastingen te betalen (bijvoorbeeld wanneer u als gepensioneerde gebruik maakt van het recht op onbeperkt bijverdienen). Ook hier past weer een woordje van verontschuldiging vanwege de overheid, want uiteraard streven ze in onze nieuwe benadering er naar dat u voortaan die belasting onmiddellijk kan betalen of dat we ze aan de bron afhouden. Zo komt u nooit in de verleiding om geld op te doen dat in feite niet van u maar van de samenleving is.

En waar zijn de belastingaftrekken dan naar toe? Die schaffen we simpelweg af, allemaal zonder uitzondering. Belastingaftrekken zijn een omslachtig en slecht alternatief voor lagere belastingen. Bij een belastingaftrek fungeert de burger bovendien als bank voor de overheid. Hij krijgt een korting op zijn belastingen, maar moet er wel verdomd lang op wachten. Daardoor is het moeilijker om de werkelijke kost van iets in te schatten. En blijft de belasting op werken ongemeen hoog. Als we de belastingaftrekken afschaffen kunnen de belastingen op werken een flink stuk naar beneden. Uiteraard moet de overheid nog in staat zijn om gedrag te stimuleren of om bijvoorbeeld een eerste woning goedkoper te maken. Gezien hier altijd een handelspartner bij betrokken is, kan men echter perfect gebruik maken van een goed werkend systeem dat al lang bestaat : de btw. Zo kan een eerste woning, zonnepanelen of zelfs magere voeding goedkoper gemaakt worden door er lagere of zelfs geen btw op te rekenen. Wanneer men als overheid verder wil gaan kan een systeem van negatieve btw een innovatieve oplossing zijn. Op de eerste 100.000 euro voor de eerste eigen woning kan een negatieve btw van bijvoorbeeld 20% toegepast worden. De aannemer krijgt het bedrag dat u minder betaalt dan van de overheid bij zijn btw-verrekening. Bij de overheid kan de afschaffing van aftrekken zeker wel wat administratieve kosten uitsparen die gebruikt kunnen worden om ook de belastingdruk voor die ondernemers wat te verlagen.

En wat met andere aftrekken, zoals beroepskosten of kinderen ten laste? Weddetrekkenden moeten gewoon minder belastingen betalen, maar moeten geen beroepskosten aftrekken van hun belastingen. Als die beroepskosten effectief zo buitenproportioneel zijn moeten ze betaald worden door de werkgever, die ze gewoon als kosten kan boeken. En als je zo ontzettend veel beroepskosten hebt die je werkgever niet wil vergoeden ben je in feite een verdoken zelfstandige, en wordt het tijd dat je dat statuut oppikt. Voor kinderen ten laste verhoog je gewoon de kinderbijslag of verlaag de prijs van een dienstencheque met een vergelijkbaar bedrag, maar zadel je de burger niet op met al die administratie.

Een eerste stap in het iTax-tijdperk, met belastingen zoals Steve Jobs ze zou ontwerpen, is geen kwestie van dromen maar van zuivere principes en van gebruik maken van technologische evoluties. Een belastingbrief is een beetje zoals de kanaries die in de kolenmijnen als waarschuwing gebruikt werden voor gaslekken. Als de kanarie doodviel wist je dat er dringend iets moest gebeuren. Eigenlijk werkt een belastingbrief op dezelfde manier; hoe moeilijker hij is hoe slechter het belastingsysteem. Hij weerspiegelt de visie van een overheid. Of het gebrek aan visie.

Noël Slangen

  • Peter Wauters

    Tsja, de politiek weet in feite al meer dan veertig jaar (= tijd die ik me bewust kan herinneren) hoe het zou moeten. U vat het nog eens netjes samen. Dat is best verdienstelijk, maar in feite is er weinig nieuws onder de zon. U had ook nog kunnen vermelden dat met een structurele vereenvoudiging van de fiscaliteit twee schijnbaar aan elkaar tegengestelde objectieven kunnen worden gehaald: én een vermindering van het overheidsbeslag én een toename in de ontvangsten voor de staatskas. Enerzijds is dat goed voor de werkgelegenheid en het ondernemerschap en anderzijds zal het eindelijk die vage belofte van strijd tegen de fiscale fraude heel concreet en structureel omzetten in reële inkomsten voor de staat. Al veertig jaar hoor ik dit verhaal en al even lang maak ik me de bedenking waarop de politiek nog wacht om daadwerkelijk in actie te schieten. Het is niet dat de liberale politici de afgelopen kwarteeuw niet aan de macht zijn geweest…

  • Razzi

    Belastingsaftrek op hypothecaire lening omzetten naar btw vermindering op 1e woonst lijkt me nogal kort door de bocht. Wie weinig moet lenen krijgt hierdoor wel een lekkere bonus. Je idee is wel interessant, maar ik was het maar zo eenvoudig. Steve Jobs is niet voor niets Steve Jobs natuurlijk.

  • Razzi

    In tegenstelling tot de aftrek mag je het woord ‘ik’ natuurlijk wél schrappen in mijn vorige zin

  • Joost

    Zeer sociale maatregel: ik weet niet of verbouwers nu erin slagen om al hun subsidiedossiers goedgekeurd te krijgen, het is voor hooggeschoolden al een hele uitdaging om alles te begrijpen en goed te doen. Alweer eens subsidie voor de rijken dus. Gewoon regelen via de BTW die handel. Noël, zou jij niet eens in de politiek gaan?!

  • Kurt

    Ik woon sinds een jaar in Noorwegen en daar doet de overheid dit allemaal. En aangezien we de helft van het jaar in Belgie en Noorwegen gewwond hebben, mochten we in beide landen een belastingsbrief invullen. Gevolg: Het geld dat we terugkregen in Noorwegen stond al op onze rekening vooraleer we de Belgische brief ontvangen hadden! Om nog niet te praten over het feit dat we uiteraard ons geld van Belgie nog niet gezien hebben…

  • http://www.heuvelstraat37.be Gabriël

    Beste Noël,

    Je nieuwe belastingbrief staat t.o.v. de oude zoals Windows 1.0 t.o.v. MS-DOS: een stap in de goede richting, maar geen geweldig product. Steve Jobs had je voorstel dus wellicht naar de prullenmand verwezen.

    “Hoe moeilijker een belastingbrief, hoe slechter het belastingsysteem.” Daar ben ik het helemaal mee eens. De conclusie ligt voor de hand: het beste belastingsysteem is er één zonder belastingbrief. Schaf alle, maar dan ook echt alle directe belastingen af en schakel over op een systeem met uitsluitend indirecte belastingen. Dus geen inkomstenbelasting, maar een omzetbelasting. En omdat ook de verpakking belangrijk is – dat hoef ik jou niet te vertellen! –noem je die niet langer de belasting over de toegevoegde waarde maar, bijvoorbeeld, de bijdrage tot het algemeen welzijn of de contributie voor openbare dienstverlening. Ik zeg maar wat.

    Koppel de invoering van dit systeem aan die van een basisinkomen voor iedereen en je hebt een fantastisch product dat niets dan voordelen biedt. Niet gewoon een stap in de goede richting, maar een revolutionaire innovatie.

    Natuurlijk herken je dit idee. Het vormt onder meer de kern van het programma van Vivant, dat stukje wat stiefmoederlijk behandelde Open Vld. Een utopie? Ik denk het niet, maar de realisatie ervan vergt vermoedelijk wel mensen met het charisma en de focus van Steve Jobs en zijn fameuze ‘reality distortion field’. En die zijn, vrees ik, heel dun gezaaid.

    Er zijn honderden redenen te bedenken waarom een dergelijk systeem onmogelijk kan worden ingevoerd. Er is er maar één om het wel te doen: het is beter dan de rest.