Over Kippenvel
Kippenvel is een blog van en voor mensen die kiezen voor een progressief, empathisch, emanciperend en volks liberalisme.
Omdat de kracht, het potentieel en het beoordelingsvermogen van ieder afzonderlijk individu voor vooruitgang zorgt in welvaart, duurzaamheid en rechtvaardigheid.
Meedoen?
Iedereen die bovenstaande basismissie onderschrijft kan een tekst inzenden. Klik hier.De Kippenvel Bloggers
Gastbloggers
-
De grijze zone
Opnieuw komen vakbonden op straat. Er is iets veranderd in hun strategie en dat is maar goed ook. In plaats van het hele land lam te leggen, hebben ze er ditmaal voor gezorgd dat naast de vakbondsmilitanten zelf, ook werknemers en werkgevers vandaag op hun werk geraken. Het openbaar vervoer, weliswaar verstoord, rijdt.
Dat er iets grondig mis is met onze economie staat als een paal boven water. Terwijl Dexia haar verliezen bekendmaakt en het nog maar eens duidelijk wordt dat we nog lang niet verlost zijn van onze 80 miljard staatswaarborgen, verdwenen er bij onze KMO’s maar liefst 16.000 jobs. Dat zijn hallucinante cijfers bovenop de ontslagcijfers bij Ford Genk, Arcelor Mittal en Beckaert. En hoewel dit indruist tegen iedere...
Delen is gelijk aan vermenigvuldigen
Waarom open data de kloof tussen overheid en burger helpen dichten.
Mag ik u vragen om iets te doen? Het neemt niet veel tijd in beslag en gaat als volgt: surf naar google en voer de zoekopdracht “where does my money go” in.
Wat u vindt, zijn tal van overzichtelijke websites, infographics, feiten en figuren over wat er met belastinggeld gebeurt. De webpagina “Where does my money go” toont een begrijpelijk en transparant overzicht van de publieke uitgaven in het Verenigd Koninkrijk. Het is een initiatief van de “Open Knowledge Foundation.” Ze wonnen in 2008 een wedstrijd onder de noemer ‘toon ons hoe het beter kan.’ Het resultaat is een politiek neutraal, gebruiksvriendelijk en volledig open instrument dat uitlegt wie hoeveel betaalt en waar je belastinggeld naartoe gaat.
Overal ter wereld schieten soortgelijke...
Hoe stringent moet de interpretatie van het beroepsgeheim zijn?
Hulpverleners zijn gebonden aan een beroepsgeheim. Artikel 458 van het Strafwetboek, de wettelijke bepaling waarin het principe van het beroepsgeheim ligt verankerd, wil een optimale vertrouwensrelatie tussen de hulpverlener en de patiënt garanderen. De medische deontologie en artikel 458 van het Strafwetboek verplichten niet enkel artsen, maar ook paramedici zoals verpleegkundigen, vroedvrouwen, psychologen, maatschappelijk werkers enz… tot geheimhouding van de kennis die ze bij de uitoefening van hun beroep verwerven.
Doorheen de jaren veranderde het belang van het beroepsgeheim binnen de sector van de (medische) hulpverlening. Oorspronkelijk diende het beroepsgeheim louter om een individu te beschermen tegen indiscretie, chantage en machtsmisbruik. Eerbied voor de persoon stond centraal. Doorheen de tijd werd er verder gebouwd op dat principe en werd ook de...
Een sterker Europa is geen eenrichtingsstraat
Vreemd toch, die extreme toekomstvisies wanneer het over Europa gaat. Sceptici willen de Unie liever afbouwen tot een veredelde vrijhandelszone, terwijl eurofielen ons onvermijdelijk richting federale eenheidsworst zien evolueren. Het Europees debat is daardoor stilaan binair aan het worden. Of het nu om toetreding van nieuwe lidstaten, meer Europese belastingen of een overhaast toegekende Nobelprijs gaat: telkens draait het om meer of minder, een Europa in maxi-en minivorm, de Unie of de natiestaat. Cameronisten tegen Verhofstadtianen zeg maar.
Opvallend daarbij: het zijn tegenwoordig eerder de federale grootdenkers die de tegenstellingen scherp stellen. Neem nu het recente begrotingsakkoord, waarbij een 3%-besparing op het Europese budget door sommigen voorgesteld werd als een aanslag op…wel ja, op zowat alles. Tot de vrijheid van onze...
De samenleving deelt haar eigen diploma’s uit
Het recht op vrije schoolkeuze
“We raden Faroek aan om naar het technisch onderwijs over te stappen.” Faroek dat, is Faroek Özgünes, nieuwslezer bij VTM. Het advies kwam van het toenmalige PMS nadat hij in het vijfde middelbaar niet slaagde voor het vak Nederlands. Vandaag wordt Faroek door de Universiteit van Leuven geprezen om zijn voortreffelijk taalgebruik.
Een personeelslid van het CLB, intussen de nieuwe naam voor het PMS, reageerde op de kritiek van Özgünes door te zeggen dat het toch dankzij dit harde advies was dat Özgünes vandaag journalist is geworden. Een van de pot gerukte stelling natuurlijk. Zo kan je ook beweren dat Osama Bin Laden het vliegverkeer veiliger heeft gemaakt.
Het verhaal van Özgünes herinnert ons aan de stelling van Mieke Van Hecke, topvrouw...
Made in Belgium: een pleidooi voor industriële mobiliteit
Dertig jaar geleden telde de industrie in ons land 920.000 jobs. Vandaag is dat aantal bijna gehalveerd. Hoeven we dat erg te vinden? Sommige economen beweren van niet. Zo stelt onder meer Paul De Grauwe dat de achteruitgang van de industriële tewerkstelling volledig kan worden opgevangen door de dienstensector. Ik ben het daar niet mee eens.
De bijdrage van de industrie aan de welvaart in ons land is niet verwaarloosbaar. Twintig procent van ons BBP is te danken aan industriële activiteit. Tegelijk vormen hoogwaardige industriële producten de brandstof van onze exportmotor met een aandeel van 80%. Voor een open economie als de Belgische is die hoogtechnologische industriële activiteit essentieel. Hoe innovatiever onze exportproducten, hoe competitiever de ruilvoet en hoe sterker de...
Het ontbreekt ons aan aanbidding.
Wie is het toch, die Bart Verhaeghe? Hij heeft naar het schijnt zelfs een kasteel, in Bever! De Radio 1 journaliste kan de minachting in haar stem niet onderdrukken, wanneer ze een collega-journalist die ochtend ondervraagt en meer informatie wenst over de CEO van Uplace. Een man met een privéjet, een eigen kasteel of een vermogen; dat moet toch verdacht zijn!
Neen, het gaat niet zozeer om Bart Verhaeghe. Het gaat over onze benadering van uitzonderlijkheid. Die is ongehoord, ongevraagd en ongewenst. Want de naam Bart Verhaeghe kan probleemloos vervangen worden door bijvoorbeeld Roland Duchâtelet of Wouter Vandenhaute. Allen werden ze de voorbije maanden door het slijk gehaald, als hatelijke geldwolven, gewetenloze karikaturen of onbetrouwbare pretbedervers. Hetzelfde lot ondergaan ook de...
Hard werken
Soms klinkt een uitspraak heel redelijk, maar klopt ze in essentie niet. Bijvoorbeeld deze van Bruno Tobback: "Iemand die waanzinnig veel verdient, zegt altijd dat hij daar hard voor heeft gewerkt. En dat is bijna altijd waar. Maar ik ken duizenden mensen die elke dag heel hard werken en desondanks geen miljonair geworden zijn. Daarom heb ik al vaak gezegd dat ik niets tegen rijken heb, wel tegen egoïsten."
Ik had het in het verleden al eens over het verschil dat in het Engels bestaat tussen ‘right en ‘fair’. Wat Bruno Tobback zegt is ‘right’, namelijk: er zijn duizenden mensen die heel hard werken, maar geen miljonair worden. De uitspraak is echter niet ‘fair’. Hij suggereert daar namelijk mee dat er...
Een stevige school voor kwetsbare kinderen
De voorbije dagen hebben een aantal verantwoordelijken voor het onderwijs – van alle netten - in de grootste Vlaamse steden opnieuw de alarmbel geluid over het tekort aan ruimte in hun scholen. Het is sinds een vijftal jaar een terugkerend ritueel aan het worden: in januari beginnen de directies het volgend schooljaar voor te bereiden, gaan ze op zoek naar honderden bijkomende plaatsen om de spectaculaire demografische groei op te vangen, krijgen ze geen overheidsgeld en gaan ze lenen, worden ze op de valreep nog uit de nood geholpen door inmiddels zeer geroutineerde grootleveranciers van containerklassen.
Het is een verhaal dat minder media-aandacht krijgt dan de dotatie van de koningin-weduwe, de jaarlijkse sneeuwval, de biecht van een gevallen wielergodheid of zelfs...
De les van Helena
Een tijdje geleden kwam het verhaal van Helena in de media, een jonge vrouw met een mentale handicap die stage deed in een Wibra-winkel. Begeleiding was noodzakelijk, maar haar enthousiasme had een zichtbaar positieve invloed op de collega’s. Helena was blij dat ze niet in een beschutte werkplaats maar hier in deze winkel kon werken. Een mooie illustratie van hoe een job zelfrespect, gedrevenheid en integratie bevordert. Maar de kans dat deze stage tot een vaste job leidt is helaas klein. Hoe komt dit, en kunnen we daar niets aan doen? ...
